Bruno ne zna da se njegov vlasnik Tomislav Voloder više nikada neće vratiti. Ipak, svakodnevno dolazi do kapije groblja i uporno gleda ka kamenim spomenicima, kao da čeka da Tomislav izađe i pozove ga sa sobom.
Mještani su ga primjetili još od prvih dana nakon sahrane – kažu da Bruno dolazi pred zatvorenu kapiju groblja i uporno gleda ka grobovima. Ponekad ga prolaznici pomaze, pokušavajući da mu barem na trenutak ublaže tugu.
Takođe, mještani se trude da brinu o njemu, daju mu hranu i vodu, ali je jasno da ništa ne može zamijeniti onog koju je izgubio.
Njegova tuga je očigledna, a jedino što mu sada preostaje jeste da nastavi da čeka – jer vjernost kakvu on pokazuje ne nestaje ni onda kada onaj koga voli ode zauvijek.
“Najiskreniji, najvjerniji, najosjetljiviji”
Ispod fotografija na zvaničnoj Fejsbuk stranici Večernjeg lista, na kojima Bruno sjedi ispred groblja na kom se nalazi njegov vlasnik, korisnici društvenih mreža pisali su ono što je već odavno dobro poznato.
“Pas ima bezuslovnu ljubav prema čovjeku, on je Božije stvorenje”, “Dokaz da psi vole više nego ljudi” “Pas je najbolji čovekov prijatelj i jednostavno osjeća. Imao sam priliku da to vidim na jednoj sahrani, gdje je pas legao uz kovčeg svog vlasnika i počeo da zavija. Ne možeš voljeti psa koliko on voli tebe”, “Najiskreniji, najverniji, najosjetljiviji – definitivno”, glasili su samo neki od komentara za Brunu kog zovu I Hačiko Zagore, po čijoj vjernosti je snimljen i poznati film, piše Blic.
BONUS VIDEO:
